ค้นหา "ฮ" 2581 - 2590 จาก 4161
-
เผียด
แปลว่า : กั้นหรือปิดให้ปลาเข้าไซ อย่างว่า เมือบ่ได้แล้วขนแค่งพอฮ้วยปลา เมือบ่ได้แล้วขนขาพอฮ้วยเขียด ขนขี้แล้พอเผียดใส่ไซ (บ.). -
เผี้ยน
แปลว่า : หมด สิ้น อย่างว่า เคือเคือเสียงนายแสงส่องคดีดูเผี้ยน (ฮุ่ง) ปืนล่วงล้ำผาเผี้ยนเกลื่อนกอง (สังข์). -
เผือ
แปลว่า : ฉัน ข้า กู เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๑ อย่างว่า เผือจักทำการสร้างอันใดก็ลำบาก (บ.) เผือจ่งฟันเฮือไว้หลายลำแฮท่า หม่าเข้าไว้หลายบ้านทั่วเมือง (เสียว). -
เผือน
แปลว่า : อาหารสำหรับเลี้ยงแขกหรือผีด้ำ โดยมากใช้เนื้อควายเนื้อช้าง คนโบราณมีควายหรือช้างพอที่จะทำอาหารเลี้ยงกันได้ อย่างว่า ฮื่นฮื่นถ้วนตั้งแต่เผือนควาย เลียนชามจีนแจกแกงแกมส้า กินงายแล้วเทปันทุกหมู่ เขาคว่างข้าเจืองท้าวชื่นบาน (ฮุ่ง). -
เผือน
แปลว่า : เซ่น พลี อย่างว่า ปุนตาไว้เผือนควายพร้อมคู่ (ฮุ่ง). -
เผือน
แปลว่า : คำโกหกหลอกลวง เรียก คำเผือน อย่างว่า ค้อยค้อยกล่าวคำเผือน (ฮุ่ง). -
แผ
แปลว่า : เปลี่ยน แปร อย่างว่า อันที่แฮงฮักน้องรือแผผันเผี่ยน ไปนั้น (ฮุ่ง). -
แผก
แปลว่า : แปลก ต่าง สิ่งที่แปลกหรือต่างกันเรียก แผก อย่างว่า ใผหากคึดแผกข้อแขอ่อนโอยชามดั่งนั้น (ฮุ่ง) ฝูงใดคึดต่างข้อแขแผกผิดคลอง เมาสุราแว่นวองแวนเว้า เป็นขุนแล้วยังคลองตกต่ำ ชื่อว่าแนวพ่อเข้าลุ่มฟ้าเพิงเว้นว่องไกล (ฮุ่ง). -
แผด
แปลว่า : เผา สุม สิ่งที่เผาหรือสุมอยู่ในใจเรียก แผด แผดเผา เผาแผด ก็ว่า อย่างว่า ใจกระสันฮ้อนในมโนเผาแผด (กาไก). -
แผดแผด
แปลว่า : เสียงดังอย่างนั้น เช่น เสียงคนร้องดังจนแสบหู อย่างว่า พากันแผดแผดฮ้องโฮเต้นเผ่นไป (ผาแดง).