ค้นหา "ฮ" 2591 - 2600 จาก 4161
-
แผแผ
แปลว่า : พูดเสียงดังแหวแหว เรียก แผแผ อย่างว่า ผู้ผ่านท้าวขานสิ่งสามนาย แผแผเสียงมอบแหวนทังผ้า อันนี้พอแหนให้ภูธรฮู้ฮ่าง เขาปิ่นหน้าชมแล้วเกิ่งตน (ฮุ่ง). -
แผว
แปลว่า : ปรากฏ เห็น อย่างว่า เขาก็อำเชิงเสียบให้ใผแผวฮู้ (กาไก). -
แผ้ว
แปลว่า : ถาก ถาง อย่างว่า จัดไพร่แผ้วเสียพื้นฮาบงาม (กาไก) บอกให้อามาตย์แผ้วแผ่นกว้างประดาไว้ฮาบเพียง (หน้าผาก) แผ้วแผ่นกว้างปูล้วนลวดแพร (สังข์). -
แผ้ว
แปลว่า : ฟัน แทง อย่างว่า เฮาจักเบื้องป่ายแผ้วศรซ้ำส่งมันแท้แล้ว (สังข์) สองพันกลิ้งกุมกันกลางแก่ง พระก็เปื้องดาบแผ้วเผลียงเนื้อท่านธร (สังข์). -
โผด
แปลว่า : เมตตา สงสาร อย่างว่า เถิงเมื่อตื่นฮุ่งเช้าเทียวโผดฝูงสัตว์ โคจรบิณบาตรไปตามบ้าน เอาแต่ศรัทธาเชื้อฝูงชนเขาสิใส่ ใผอยากขึ้นเมือฟ้าหากชิทาน (ย่า). -
ใผ
แปลว่า : ใคร ผู้ใด อย่างว่า เลื่อนเลื่อนข้อยหลายส่ำทาสี เขาก็สนเททวงอ่าวเถิงเจืองเจ้า แต่ว่ามาเป็นข้อยภูมีกับบาท ไป่ห่อนฮู้ความเศร้าแต่ใผ (ฮุ่ง). -
ฝน
แปลว่า : น้ำที่ตกลงมาจากก้อนเมฆซึ่งลอยอยู่ในอากาศ เป็นเม็ดเล็กๆ เรียก ฝน อย่างว่า ฝนชิตกฟ้าแจ้ง ฝนชิแล้งฟ้ามืด ซิ่นชิปืดมันเขิน โคยชิเพลินมันเก่ง หญ้าชิป่งมันเขียว หีชิเคียวมันจื้น (ภาษิต) ฝนตกห้งไหลโฮมแต่นาขุ่ม ใผชิอุ้มมัดกล้าพาน้องแข่งดำ (บ.). -
ฝน
แปลว่า : ลับมีด เรียก ฝนมีด ลับขวานเรียก ฝนขวาน อย่างว่า ฝูงข้อยข้าขันก่อนพานคำ ยังค่อยฝนคมใสสี่แสนเส็งไว้ ลอนว่ากียุคก้ำเป็นการพระบาท บ่หลีกได้ตูข้อยค่อยฝืน (ฮุ่ง). -
ฝอย
แปลว่า : มูลฝอยที่เกิดจากการเหลาตอกไม้ไผ่ หรือเศษใบไม้หรือหญ้าที่ตกเรี่ยราดอยู่ตามบริเวณบ้าน เรียก ฝอย ขี้ฝอย ก็ว่า อย่างว่า เห็นว่ากองฝอยน้อยอย่ากลอยใจฟ้าวนั่ง ลางเทื่องูอยู่ลี้ในหั้นชิตอดตายบ่ฮู้ (ย่า). -
ฝักฝ่าย
แปลว่า : พวก ข้าง อย่างว่า ชอบที่มหากษัตริย์เจ้าใจคามคึดใคร่ เดิมดั่งสองฝ่ายฟ้าเฮาฮู้แฮกกลาง พ่อแล้ว (สังข์).