ค้นหา "ฮ" 2601 - 2610 จาก 4161
-
ฝักใฝ่
แปลว่า : เอาใจใส่ ผูกพัน อย่างว่า เมือเยอผู้เผ่าท้าวทังนาฏนงศรี อวนเอย คือคู่ดำดวนดวงใหม่หอมโฮยเฮ้า ภุมรีดิ้นแดดอมดมกลิ่น ฝักใฝ่ไว้ซอนเกล้ากล่อมผม (ฮุ่ง). -
ฝัง
แปลว่า : เอาของใส่ในหลุมแล้วกลบด้วยดินเรียก ฝังดิน เอาคุณธรรมบรรจุไว้ในใจเรียก ฝังใจ อย่างว่า ความดีให้ฝังไว้เก้าศอก ความชั่วให้ชักออกเก้าวา (ภาษิต) อันหนึ่งใจอยู่หมั้นคือดั่งหินฝัง ยาชิงชัยไพร่ไทขิ่นฆ่า ให้คอยฟังคำเจ้าจอมหัวสอนสั่ง มานั้นธรรมเทศน์เจ้ายอไว้ใส่หัว (ฮุ่ง). -
ฝั่ง
แปลว่า : ตลิ่ง ที่ดินริมน้ำ ชายน้ำ เรียก ฝั่ง ตลิ่งชันเรียก ฝั่งชัน อย่างว่า เมื่อนั้นชะพู่เนื้อสองอ่อนอวนศรี นูเนือสองสั่งกันกวนไห้ แต่นั้นเทพีง้อมงามเฉลียวต้านตอบน้องนี้คือคู่ไม้แฝงเฝ้าฝั่งชัน (ฮุ่ง). -
ฝัด
แปลว่า : กระพือข้าวกับแกลบให้ออกจากกัน เรียก ฝัดเข้า อย่างว่า กะด้งฝัดเข้าเทียวเด้าแต่โมม สองมือโจมเทิงทิกเทิงฮ่อน ให้กูเด้าเสียก่อนมันจั่งชิไค มันชิมีกำไรกว่าด้งกว่าด้ง (บ.). -
ฝั้น
แปลว่า : เกี่ยวข้อง พัวพัน การเกี่ยวข้องเรียก ฝั้น ฝั้นเฝือ เฝือฝั้น ก็ว่า อย่างว่า หลอนว่าแนนกล่อมฝั้นกันแท้แต่พรหม (ขุนทึง) ฮักฮ่วมไว้ฮอยฝั้นสิ่งฝัน (กาไก) ม่างม่างนิ้วเจ้าฮุ่งเชยชม มือทวยฮัดโฮบนางเฝือฝั้น สองสงวนกลั้วกลมกลืนกินกลิ่น หน้าต่อหน้าชมสบั้นกล่อมบรรท์ (ฮุ่ง). -
ฝ้า
แปลว่า : เมฆ ไอน้ำที่รวมกันเป็นกลุ่มลอยอยู่บนอากาศ เรียก ฝ้า ขี้ฝ้า ก็ว่า อย่างว่า ดั้นกลีบฝ้าแฝงฟ้าล่วงบน (กาไก) ก็บ่เฮืองเฮืองใสฝ้าไหลบังไว้ (ขุนทึง) ผ่อเห็นเลื่อนเลื่อนฝ้าพัดเร่งลมพยุพุ้นเยอ (สังข์) ผ่อเห็นเฟื่องเฟื่องฝ้าไหลหลีกวาโย พุ้นเยอ ชาวนาคองแต่งครัวกินเข้า กุตโตฮ้องเสียงนันเนืองฮุ่ง ผู้ที่เหง้าอ้ายคว่างแองคอน (ฮุ่ง). -
ฝาก
แปลว่า : ของฝาก สิ่งของที่นำไปให้ด้วยความรักหรือเคารพ เรียก ของฝาก ของต้อน ก็ว่า อย่างว่า ไปหาพระเอาของไปถวาย ไปหานายเอาของไปต้อน (ภาษิต) ได้กินชิ้นให้เจ้าฝากนำกา ได้กินปลาให้เจ้าฝากน้ำแฮ้ง ได้กินหมากแค้งให้เจ้าแกว่งนำลม มาเยอ (ผญา). -
ฝาย
แปลว่า : ทำนบกั้นน้ำ คันดินกั้นน้ำ เรียก ฝาย อย่างว่า ดั่งฝูงหาญฆ่าขาตายจมมอด ยังเล่าข้อนคือน้ำยื่งฝาย (ฮุ่ง) แสนจักปั้นแม่น้ำฝายต้อนหากขาดกลาง (กา). -
ฝ่าย
แปลว่า : ข้าง พวก ส่วน อย่างว่า ยังเล่าเห็นแนนเบื้องอุดรนัคเรศ เหมือนจักได้ฝ่ายน้ำภายนั้นตื่มมา (ฮุ่ง). -
ฝิ่ว
แปลว่า : รั่ว ทะลุ เปิดเผย อย่างว่า อย่าให้คำฝิ่วฟ้งไปแท้ฮอดนาง (กาไก) แด่นั้นคำฝิ่วฟ้งเถิงนางอั้วเคี่ยม (ขูลู) สัจจะเฮาเจ้าข้อยพระองค์อวนอย่าให้ฝิ่ว (สังข์).