ค้นหา "ฮ" 2681 - 2690 จาก 4161
-
พากย์
แปลว่า : คำพูด ภาษา (ป.) อย่างว่า เมื่อนั้นท้าวใหญ่ฮู้ฮับพากย์เทโว พงศ์พันธุ์ยังอยู่คงครบหน้า (สังข์). -
พาง
แปลว่า : เพียง เท่า อย่างว่า มีของถวายแต่พางพอฮู้ (สังข์). -
พ่าง
แปลว่า : ใกล้ ชิด ใกล้ชิดเรียก พ่าง อย่างว่า บ่ห่อนมีญิงซ้อนเทียมสองเฮียงพ่าง นางคราญน้อยเทียมพาเฮียงพ่าง (กาไก). -
พางาน
แปลว่า : แกล้งทำ อย่างว่า พาโลนี้พางานสอนยาก เป็นดั่งไม้ท่อนฮ้ายตีขี้ใส่โต (กลอน) เขาหากพางานแท้ตีเอาเป็นขนาด ตำตอกถ้อยดูล้นใช่ประมาณ (ฮุ่ง). -
พาชี
แปลว่า : ม้า (ป.ส. วาชี) อย่างว่า สามพันพร้อมพาชีได้ใหม่ วอแต่เช้าวางไว้วิ่งหนี (ฮุ่ง). -
พาน
แปลว่า : พัด ปะทะ เช่น ลมพัดเรียก ลมพาน อย่างว่า แล้วเบี่ยงผ้าผายสู่ซองคำ ฟังยินลมพานพัดฟาดเฮียวไฮซ้าย ดาราแจ้งจรบนเบยเมฆ ฟ้าสว่างด้าวโดยใต้ยื่นยวง (สังข์) คือดั่งลมล่วงต้องพานพื้นแผ่นไตร (กาไก). -
พาบ
แปลว่า : พร้อมกัน ควบกัน อย่างว่า บัวนางเหน้าเฮือนหลวงไหลฮอด พร้อมพาบเมี้ยนเมือห้องคั่งคาม (สังข์) บุญขวางไท้ลีลาลงอาบ แล้วเลิกขึ้นเสมอพร้อมพาบงาย (สังข์). -
พาย
แปลว่า : ลมเรียก พาย พระพาย พายุ ก็ว่า อย่างว่า ผ่อเห็นเมฆยั่งย้ายโดยเพศหงส์เหิน พุ้นเยอ พระพายพานสูรล่วงเมิลเมือซ้าย นับแต่ภูมีได้เทวีทังแปด พระก็ฮักยิ่งเพี้ยงเสมอแท้ซู่นาง (สังข์). -
พ่าย
แปลว่า : หนีไป แตกไป อย่างว่า ตีนทำต้องหีนหลวงพังพ่าย (สังข์) เฮาจักชิงลวงท้าวแถนลอให้พ่าย เมื่อนั้นเจ้าติ่วซ้อยถามฮ่างแถนมา (ฮุ่ง). -
พายโซน
แปลว่า : สะพายย่ามหรือเป้ขนาดใหญ่เรียก พายโซน เป็นธรรมเนียมของชาวเขาเผ่าต่างๆ จะไปไหนมาไหนต้องมีย่ามใหญ่ใช้สะพายไป อย่างว่า ตกหมู่ข้าช่อยข้าพายโซน (ภาษิต) ยายยาบข้าหลายหมื่นพายโซน จอมค่อยวางคีงเลยเลื่อนตามตนท้าว หมอโหรให้หายามมื้อปลอด เขาก็ชูง่ามเจ้าเมือช้างม่านวัง (ฮุ่ง).