ค้นหา "ฮ" 2691 - 2700 จาก 4161
-
พายสง
แปลว่า : เพชรกัน ชื่อพรรณไม้เถาชนิดหนึ่ง เรียก เครือพายสง อย่างว่า เฮียมนี้เทียมดั่งปลาเข็งข้อน หนองนาน้ำเขินขาดฝนบ่มาโผดให้ชิตายแล้งแดดเผา คึดต่อดอกขัดเค้าบานอยู่กลางดง คึดต่อเครือพายสงเล่าบ่มีลำเกี้ยว (ผญา). -
พาโล
แปลว่า : แสร้งพูดใส่ความไม่จริงให้คนอื่น เรียก พาล อย่างว่า อย่าว่าเฮียมพาโลเลสสะหาวหาน้อง (กาไก) อันนี้เป็นหว่างให้เห็นเหตุสงสาร ใผอย่าพาลพาโลวิชิสีนเสียได้ (สังข์) ใผผู้พาโลล้นไปกวนกุมเพื่อน นั้นเด (ฮุ่ง). -
พิชโภช
แปลว่า : อาหารคาวหวาน เรียก พิชโภช อย่างว่า สองก็ละลูกไว้เหนือฟูกเฮียงหมอน แยงในปรางค์ล่ำดูพอสอึ้น นานาพร้อมของคามพิชโภช ทังเสื้อผ้าผืนเล้มต่าคาม (สังข์). -
พิฑูรย์
แปลว่า : ชื่อพลอยชนิดหนึ่ง มีสีเขียว มีน้ำเป็นรุ้งกลอกไปมา เรียก แก้วพิฑูรย์ ไพฑูรย์ ก็ว่า อย่างว่า ที่นั้นมีบ่อแก้วเดียระดาษโดยทราย เป็นเปลวลุกฮุ่งสีแสงแจ้ง มีทังมรกตพร้อมพิฑูรย์ทำมะราช มณีโชติพร้อมพิลาเล้มลูกงาม (สังข์). -
พิณพาทย์
แปลว่า : เครื่องประโคมชนิดหนึ่ง มี ๕ อย่าง คือ ตะโพน ปี่ ฆ้องวง ระนาด กลอง เรียก พิณพาทย์ ปี่พาทย์ ก็ว่า อย่างว่า ฝูงเคยเหล้นตีตะโพนพิณพาทย์ ขับแข่งฮ้องโคลงฟ้ากาพย์สาร (สังข์). -
พิมพ์
แปลว่า : ประเพณี อย่างว่า พิมพ์เมืองเฮาบ่ห่อนมีฉันนี้ (กาไก). -
พิมพ์
แปลว่า : รูป แบบรูปหรือแบบที่เหมือนกัน เรียก พิมพ์เดียวกัน อย่างว่า ทุกที่ด้วยตาเพศพิมพ์เดียว เฮาจักปุนคำวอนแข่งบุญบาท้าว ภูมีท้าวทวยตนย้องเครื่อง ต้านแม่ป้าปุนให้แต่งลง (สังข์). -
พิมาน
แปลว่า : วิมานที่อยู่ของเทวดาเรียก พิมาน วิมาน ก็ว่า อย่างว่า ฮงฮงใสดั่งพิมานเมืองฟ้า (กลอน) (ป. วิมาน). -
พิลา
แปลว่า : ชื่อแก้วมีสีเหมือนเม็ดพิลา เรียก แก้วพิลา แก้วทับทิม ก็ว่า อย่างว่า แสงอ่อนอ้วนพิลาเข้มเฮื่อเฮือง (สม) ขอให้พบหน่วยแก้วพิลาเข้มชาติชิมา พี่ถ้อน (สุด). -
พิศ
แปลว่า : เพ่งดู แลดูโดยเจาะจง อย่างว่า นางนั่งล้อมมหาโพธิพิศสถาน บาคราญผายออกมามีแท้ พากันผ้ายผันเมือเมืองปู่ไปอยู่สร้างสินซ้อยฮุ่งเฮือง (สังข์).