ค้นหา "ฮ" 2701 - 2710 จาก 4161
-
พิษ
แปลว่า : ของร้าย ความร้าย สิ่งที่มีพิษ อย่างว่า โตนี้แรวนามเชื้อสิงดงปล้องห่าง พิษบ่ฮ้อนกลายใกล้เพิ่นบ่กลัว เพิ่นนั้นแนวนามเชื้อทำทานปล้องถี่ คันได้ตอดพี่น้องบ่ทันได้สั่งใผ (ภาษิต). -
พี้
แปลว่า : นี่ ที่นี้ อย่างว่า อันที่เฝือข้าข้ามเขามืดมาเถิง ท่านพี้ คุงแคลนเคืองประสงค์พระยอดนางนามท้าว เป็นสายเชื้อเศรษฐีหลวงลูกมิ่ง เจ็ดฮูปน้อยนงหน้าแม่เดียว (สังข์). -
พื้น
แปลว่า : ประวัติ ตำนาน นิทาน เช่น นิทานพื้นบ้าน นิทานพื้นเมือง อย่างว่า บัดนี้จักกล่าวพื้นท้าวใหญ่เจืองหาญ สมภารเพ็งไพร่พลยอย้อง ปางนั้นจอมเปืองสร้างสวนตาลเป็นใหญ่ เซ็งซ่าย้องเมืองท้าวซู่ซุม (ฮุ่ง). -
พือ
แปลว่า : คลี่ผ้าเรียก พือผ้า อย่างว่า พือผืนแพงแจกปุนปันน้อง (สังข์) ว่าชิพือแผ่นผ้ามาตุ้มห่อฮิง (โส) นางก็ประสงค์เถิงท้าวชลธีเลยหลั่ง พือแผ่นผ้าเถิงแก้วโท่มตา (ฮุ่ง). -
พุง
แปลว่า : ท้อง ท้องเรียก พุง พุงพะวาย ก็ว่า อย่างว่า ง้าวผ่าท้องสาวไส้โพ่นพุง (เวส) บางพ่องคอขาดส้วยสังข์ชาดพุงเพ ก็มี ฝูงยังเขาหลั่งมาตีต้อง ทมทมก้องลมนองฟ้าฮ่วน มารมืดกุ้มกันเข้าหมื่นแถว (สังข์). -
พุ้น
แปลว่า : อยู่โน้นเรียกอยู่พุ้น อย่างว่า แนมหายฮ้อนยาเยียวย้านห่าง น้องพี่พุ้นปุนใกล้เหนี่ยวแขน (สังข์). -
พุมพุม
แปลว่า : พึมพำ เสียงดังอย่างนั้น เช่น เสียงจ่มพุมพุม อย่างว่า ลางเถ้าพุมพุมป้อยกลางคืนแต่ก่อนไก่ เอาแต่ความขี้ฮ้ายมาให้ลูกหลาน (กาพย์ปู่) พุมพุมต้านกรรมนอมันบาป จริงรือ เทื่อนี้เสียท่อนท้าวนครไท้แห่งภู แลนอ (สังข์). -
เพ
แปลว่า : แตก หัก ชำรุด พัง อย่างว่า กูจักเพพังม้างกระดานหินหักแตก (สังข์) เคืองจักแข็งนครขว้างสมคามคูณออก ได้รือ กลัวว่าพลท่านเจ้าหมื่นม้าวเพม้างเมื่อลุน นี้เด (ฮุ่ง). -
เพ็ง
แปลว่า : งาม อย่างว่า หกพันได้สาวงามเพ็งฮูป (กาไก). -
เพ็ง
แปลว่า : แจก อย่างว่า สานสานเปื้องบวยคำเพ็งแพ่ง (ฮุ่ง).