ภาษาอีสานทั้งหมด 5007 - 5016 จาก 17431
-
ตะพาน
แปลว่า : สะพาน สิ่งที่ทำสำหรับข้ามน้ำ ทำด้วยไม้แก่น ทำด้วยเหล็ก ด้วยปูน เรียก ตะพาน สะพาน ขัว ขัวตะพาน ก็ว่า อย่างว่า แต่นั้นเมืองสองก้ำเป็นตะพานเทียวท่อง พระแม่เจ้าบุญกว้างแผ่ผาย (สังข์) หว้ายย่านน้ำโดยได้ไต่ตะพาน เจ้าเอย (เวส). -
ตะพึด
แปลว่า : ตะบึงไป ไม่หยุด ไม่เลือก เช่น ไปตะพึด เฮ็ดตะพึด กินตะพึด เว้าตะพึด ตะพึดตะพือ ก็ว่า. -
ตะโพก
แปลว่า : อวัยวะเบื้องหลังถัดบั้นเอวลงไป เรียก ตะโพก กะโพก ก็ว่า อย่างว่า ญิงใดหมุดหลุดส้วยเอิกหวาตะโพกใหญ่ ญิงนั้นทุกข์เท่าเถ้าความไฮ้แล่นเถิง (คำสอน). -
ตะโพน
แปลว่า : ชื่อกลองชนิดหนึ่ง เรียก กลองตะโพน อย่างว่า สองตาบตั้งเดียระดาษฮวยฮส อย่าให้เคืองคำกินขาดเขินเขาข้า ฝูงเคยเหล้นตีตะโพนพิณพาท ขับแข่งฮ้องโคลงฟ้ากาพย์สาร (สังข์). -
ตะเภา
แปลว่า : เรือใบเดินทะเล เรียก เฮือตะเภา ไก่ชนิดหนึ่งตัวใหญ่มีขนที่แข้งหางเล็กเรียก ไก่ตะเภา หนูชนิดหนึ่งขนปุกปุยไม่มีหาง เรียก หนูตะเภา มันชนิดหนึ่งไม่ต้มก็กินได้ เรียก มันแกวตะเภา อ้อยชนิดหนึ่ง เรียก อ้อยตะเภา. -
ตะราง
แปลว่า : เรือนจำ เรือนเป็นที่คุมขังนักโทษ เรียก ตะราง คุก ก็ว่า. -
ตะลาการ
แปลว่า : ผู้ตัดสินคดีความ ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ฝ่ายศาล ผู้ตัดสินคดีความ เรียก ตะลาการ ตุลาการ ก็ว่า. -
ตะล่าง
แปลว่า : ใต้ถุน ใต้ถุนเรือน เรียก ตะล่าง ใต้ล่าง ใต้ถุน ถุน ก็ว่า อย่างว่า จิกจอกแซบเว้าตามพื้นตะล่างเฮือน (สม) ชะพาบพร้อมนบนาถชุลีกร เฮาจักคลาเชียงทองสั่งสูวันนี้ บุญมีขึ้นแทนเมืองท้าวกว่าบ่ฮู้กี่ส่ำช้างงาค้อมอยู่ถุน (ฮุ่ง). -
ตะลุม
แปลว่า : นกอีรุม เรียก นกตะลุม นกตูม ก็ว่า อย่างว่า วันนี้เฮาจักพรากเพื่อนพร้อมเมือสู่เป็งจาล ทังปวงสูอยู่ยืนยาเศร้า มยุราเค้าประหิดเหียนหงส์เหบ ตะลุมไก่กุ้มกาน้ำเจ่าจอง (สังข์). -
ตะลูด
แปลว่า : เลื่อน เคลื่อนไป เลื่อนหรือเคลื่อนไป เรียก ตะลูด ตู้ดลูด ก็ว่า.