ภาษาอีสานทั้งหมด 9988 - 9997 จาก 17431
-
หวึ้นหวึ้น
แปลว่า : เสียงดังอย่างนั้น เสียงลมพัดใบไม้ดังหวึ้นหวึ้น. -
หอ
แปลว่า : ชื่อนกชนิดหนึ่ง ตัวใหญ่บินสูง เรียก นกหอ นกเหาะ ก็ว่า อย่างว่า ยอมนกหอยอคอจ่อด่อ ยอมนกเค้าตีนปุ้มหากชิหยุม (ภาษิต). -
หอคำ
แปลว่า : เรือนประทับของพระมหากษัตริย์ เรียก หอคำ อย่างว่า แม่ก็อุ้มกอดน้อยขึ้นสู่หอคำ (ขุนทึง). -
หอช่อฟ้า
แปลว่า : พระราชมณเทียรที่มีช่อฟ้าเรียก หอช่อฟ้า อย่างว่า แล้วถ่ายผ้าเสด็จฮอดเฮือนขวาง พลตามประดับคั่งเกยเลียนล้อม วันนั้นพันตาใช้กาเดินบอกข่าว จับอยู่หอช่อฟ้าเวียนเว้าเล่าลา (สังข์). -
หอแต่ง
แปลว่า : หอพระราชพิธี เกี่ยวกับหอที่เจ้าเมืองจะทำพิธีมงคลเกี่ยวกับบ้านเมือง อย่างว่า มีทังสนามหลวงกว้างหอชัยหอแต่ง (ขุนทึง). -
หอผาสาท
แปลว่า : เรือนที่มีหลังคาเป็นยอดแหลม ซึ่งเป็นที่ประทับของพระราชามหากษัตริย์ เรียก หอผาสาท. -
หอลาย
แปลว่า : หอประทับพระราชินี เรียก หอลาย อย่างว่า เดือนสี่เสี้ยงใสสะอาดปลงหงาย บาก็เต็งคำควรสั่งคอนแควนแจ้ง มึงเยียะไปเถิงเจ้าหอลายง้อมม่วน นั้นเนอ บัดนี้น้องอยู่แล้งลืมเข้าห่างเพลา ว่าเนอ (ฮุ่ง). -
หอสิงห์
แปลว่า : หอที่เป็นที่ประทับของพระราชามหากษัตริย์ มีเตียงรูปสิงห์ เรียก หอสิงห์ หอสูง ก็ว่า อย่างว่า แพ่งแพ่งพุ้นเฮียกชื่อเสียงสา ทุงทองเนืองนาคโคมคำไล้ ทันที่เคหาห้องหอสิงห์โฉมสะอาด ประดับแผ่นแก้วคำล้วนเลียบลาย (ฮุ่ง). -
ห้อ
แปลว่า : จีนฮ่อ ชื่อชนชาติจีนเผ่าหนึ่ง เรียก จีนห้อ อย่างว่า นักเผดฮ้ายฝูงหมู่แวนวอนสมคามหายเหือดไปเนียระเนื้อ ทันที่พลหลายเบื้องวีวอห้อแต่ เขาบ่เอื้อดูฮ้ายฮีบหนี (ฮุ่ง). -
ห้อ
แปลว่า : เข็มห้อ ชื่อเข็มชนิดหนึ่ง เรียก เข็มห้อ อย่างว่า แดนปล่องเม้าเถิงข่วงสีทน ดูเฮืองงามแทบเขาเข็มห้อ ยนยนเหลื้อมดวงปรางค์ผาสาท ค้ายชู่ด้านผลข้อขอบลาย (ฮุ่ง) แนวเข็มห้อแสวงหาแต่ปักแส่ว หนามแท่งเพิ่นหากแหลมถ้าไว้ปลายบ่สุ้มก็หากแหลม (ผญา).