ค้นหา "ฮ" 3121 - 3130 จาก 4161
-
เวียน
แปลว่า : วน หมุน เช่น เวียนเทียนคือจุดเทียนแล้วเดินเวียนขวารอบพระสถูปเจดีย์ หรือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อทำการสักการะบูชาในวันเทศกาล รู้สึกมืดหน้าตามัวเพราะลมตีขึ้นเบื้องบนเรียก เวียนหัว พระอาทิตย์จวนจะตก เรียก วันเวียน อย่างว่า พอเมื่อวันเวียนคล้อยคลาสีแสงต่ำ เหมือยเร่งล้นพรมพั้วกาบกระจวน (สังข์) กรรมสนองกรรม เรียก เวียนคอบ อย่างว่า พอเมื่อบุญสนองได้คืนมาเวียนคอบ เมื่อนั้นเฮาฮ่วมห้องสถานแก้วอยู่เสถียร (ฮุ่ง). -
แว
แปลว่า : หลีก เว้น หลีกเว้นไม่เดินตามระเบียบที่พ่อแม่ทำมา เรียก แว อย่างว่า อันหนึ่งย่าชิสอนสั่งให้ปวงลูกหลานเหลน ให้เจ้าเป็นคนดีฮ่ำคลองคูณค้ำ คันชิทำการสร้างอันใดให้ถืกช่อง อยาได้งอเงาะง้องแวเข้าป่าดง (ย่า). -
แว่
แปลว่า : แวะ พัก เยี่ยม การไปเยี่ยมคนที่สนิทกัน เรียก แว่ อย่างว่า แก้วบ่ผัดสามปีเป็นแฮ่ พี่น้องบ่แว่สามปีเป็นเพิ่น (ภาษิต) แม้งหนึ่งเกิงกีบก้ำดอยหว่าแว้นอน (ฮุ่ง) เฮียมก็เห็นสถานห้องเฮืองฮมมาแว่ นางเอย ให้พี่ขอจอดยั้งยามน้อยเพิ่งพา แด่ถ้อน (สังข์). -
แว่งแว่ง
แปลว่า : เร่ง รีบ เดินทางโดยเร่งรีบเปรียบเหมือนลมพัดใบไม้ เรียก แว่งแว่ง อย่างว่า แว่งแว่งข้ามไพรใหญ่สิงขร ทางยาวยานย่อมเขียวทุกมื้อ แม้งหนึ่งเถิงที่บุรีชั้นนครหลวงท้าวซึ่ม เฮือนใหญ่ออระทื้อเฮืองเท้าทั่วนิคม (ฮุ่ง). -
แวด
แปลว่า : ระวัง รักษา ล้อม อย่างว่า เมื่อนั้นยักษ์หมู่ล้านระวังแวดบาบุญ (สังข์) ขอแยกทื้นช้างแกว่งเงยงา ใสพลายแยงข่มชูชนช้าง หลายวันกลั้วคุชสิงห์กวนแก่ อ้ายคว่างอ้อมระวังไว้แวดวัง (ฮุ่ง). -
แวน
แปลว่า : มาก ยิ่ง เช่น เบามากเรียก แวนเบา หนักมากเรียก แวนหนัก ฮ้ายยิ่งเรียก แวนฮ้าย ดียิ่งเรียก แวนดี แข็งยิ่งเรียก แวนแข็ง อย่างว่า ขาก็ทูลบาทแล้วเลยว่าแวนแข็ง หลานก็ทวนคำงามกล่าวเชิญชมต้าน สังว่าลังแข็งข้อขีนความให้โทษฉันนี้ บ่กว่าเจ้านครล้านผ่อใกล หั้นแล้ว (ฮุ่ง). -
แว่น
แปลว่า : กระจกตา เรียก แว่นตา กระจกส่องดูเงาหน้า เรียก แว่นแยงเงา อย่างว่า เมืองหลวงเกลี้ยงปุนปานหน้าแว่น (กาไก) ทรงเพศย้องแยงแว่นสอยวอย ปีปายเสียงม่วนพรหมภายฟ้า เกษาเหลื้อมบัวทองเทิงแท่น กระจอนส่องหน้าขาวแจ้งแจ่มจันทร์ (ฮุ่ง). -
โวโว
แปลว่า : เสียงดังอย่างนั้น เช่น คนพูดโอ้อวด อย่างว่า ทางเส้นเค้าอย่าได้กวาดหนามปก อย่าได้เทียวทางฮกป่าดงเสือฮ้าย อย่าได้เหลือแต่ต้านโวโวพ้นเพื่อน เว้าบ่เป็นประโยชน์นี้ผีฮ้ายชิแล่นตำ (ย่า). -
ไว
แปลว่า : เร็ว รีบ คล่อง พลัน ทันทีทันใด อย่างว่า เทียวทางท่งแดดวอน เทียวทางดอนแดดไหม้ ถกขาไวให้ฮีบฟ้าวหาฮ่ม (กลอน). -
วจนัง
แปลว่า : คำพูด ถ้อยคำ (ป.ส.) อย่างว่า วจนังน้อมธรงธรรมทักเถี่ยว ฝูงพี่น้องกันตั้งต่าวมา แล้วรือ (สังข์) แล้วต่าวตั้งคืนคอบเร็งโญ ภูมีตรัสเหตูเห็นหุมสู้ วจนังต้านคำแข็งขมขนาด เฮาจักเข้าแปร่ม้างมารต้องต่อมือ ก่อนแล้ว (สังข์).