ค้นหา "ฮ" 3141 - 3150 จาก 4161
-
วันเขียว
แปลว่า : แมลงวันหัวเขียว เรียก แมงวันเขียว อย่างว่า แมงวันเขียวตายย้อนขี้ สาวผู้ดีตายย้อนอ่ง (ภาษิต) กูจักนีรมิตให้เป็นฮูปวันเขียว บินไปตอมล่ำแลสถานน้อง คันแม่นตาเห็นแล้วนางนอนคักแน่ กูจักลักลอบดั้นเอาน้องบ่สง (สังข์). -
วันลง
แปลว่า : เวลาที่พระอาทิตย์ตกเรียก วันลง อย่างว่า เมื่อนั้นสะพรั่งพร้อมโดยแาชองค์กษัตริย์ ลาเร็งโญพรากลาลงห้อง พอเมื่อราตรีตั้งวันลงลับโลก ยามจูดใต้เฮืองห้องซู่ภาย (สังข์). -
วันศีลใหญ่
แปลว่า : วันขึ้น ๘ ค่ำ ขึ้น ๑๕ ค่ำ วันแรม ๘ ค่ำ แรม ๑๕ ค่ำของเดือนเต็ม หรือแรม ๑๔ ค่ำของเดือนขาด เรียก วันศีลใหญ่ ชาวพุทธทั้งที่เป็นพระและคฤหัสถ์จะเลิกละกิจของตน มาทำบุญสุนทร์ทาน รักษาศีล เจริญเมตตาภาวนา เพื่อเป็นบุญกุศลติดตามตนไปเมื่อเวลาตายแล้ว อย่างว่า เจ็ดมื้อเลี้ยงลูก มื้อแปดปลูกโพ โพกะบ่แม่นโพเฮาปลูก ลูกกะบ่แม่นลูกเฮาเลี้ยง (บ.). -
วัลลี
แปลว่า : เถาวัลย์ เครือเถา ไม้เถา (ป.ส.) อย่างว่า เล็งฟากฟ้าคือนาคลายวัลลิ์ ลางตัวแปรม่ายเมียงเมิลซ้าย ชะพึบพร้อมคุชสิงห์ฉันย่าง บางเคี่ยนย้ายดูดั่งกินรอน (ฮุ่ง).. -
วาง
แปลว่า : ปล่อย สละ ละ ทิ้ง อย่างว่า ฮ้อยเทศท้าวเต้าส่งหมายสาร ภูมีฮักบ่วางไปได้ พระก็ยกยอดแก้วไว้เกิ่งนครขวาง พระแพงเพียงพระเนตรเนาในหน้า ปุนสาวใช้คำวอนเอื้อยมุ่ง สองพี่น้องประสงค์ตั้งปิ่นปัว (สังข์). -
วางใจ
แปลว่า : เชื่อใจ ไว้ใจ อย่างว่า เฮาพระองค์หวังไว้วางใจฝืนฝาก ผู้เจื่องเหง้าชุมเชื้อช่อยระวัง ก่อนเถิ้น (สังข์). -
สงสการ
แปลว่า : การทำพิธีเกี่ยวกับการปลงศพ เรียก สงสการ ส่งสการ ก็ว่า อย่างว่า เมื่อนั้นทะม้าวหน้าท้าวใหญ่ยวงคดี เฮืองความควรกล่าวคดีโดยด้ำ เมื่อนั้นขุนกวนพร้อมเลยขานขามราช หื่นหื่นฆ่าควายช้างแต่งสการ (สังข์). -
ส่งสการ
แปลว่า : การทำพิธีเคารพศพ หามศพไปเผาหรือฝังในป่าช้า เผาหรือฝังศพพร้อมทั้งทำบุญอุทิศ เรียก ส่งสการ อย่างว่า อันที่มุดมอดแท้ทั้งกะโอกมีขีน ได้แล้วท่อว่าวางหม่อใกับแท่นฮมโฮงกว้าง ภายหนห้องหอลายเม็งอาสน์ อวนพุ้น น้องจักเต้าเพื่อนห้างหอซ้อยส่งสการ เจ้าแล้ว (สังข์). -
สีน
แปลว่า : ตัด ตัดให้ขาด อย่างว่า กำเนิดพุ้นเพียงสิ่งสองเฝือ นี้แล้ว เวรังบาบ่ควรเฮาฮ้อน ตามแต่เทพาเพี้ยงแสนไตรตรองช่วย โทษเฮาสองพี่น้องสีนได้แต่เวร นั้นแล้ว (สังข์) มีฮ่างสีนเสียเมี้ยนคำพระไมม้วยมอด กี่รือ เมื่อนั้นอั่วค่าให้แต่งพร้อมทังเหล้าฮีบทอน (ฮุ่ง). -
สุย
แปลว่า : เฉียดไป อย่างว่า ยกยื่นเปลื้องค้อนแกว่งไกวกลาย แยงสุงสุยถืกกองทันสร้าง จักหมายหมั้นฮอยไคลคลาคลาด อดอยู่ฮ้างฮามหน้าบ่บาน (ฮุ่ง).