ค้นหา "ฮ" 3151 - 3160 จาก 4161
-
แส่ว
แปลว่า : 1. โฉบ เฉี่ยว เช่น ให้เจ้าเอายาวไว้คือกาคาบเอี่ยน อย่าได้เฮ็ดอ้อมป้อมคือฮุ้งแส่วหนู (ผญา) 2. เย็บ ปัก ถัก ร้อย เช่น ดูสะอาดล้ำหลิ้งแส่วไหมคำ แคงคานคุมเครื่องเหลืองสมเสื้อ ลำลำง้อมงามเฉลียวปุนแต่ง ฝูงนี้ลอนเลือกชั้นแฝงเนื้อพี่ไป ว่าเนอ (ฮุ่ง) คำที่ใกล้เคียง : แส่วหนี -
ห้ง
แปลว่า : ขัง น้ำฝนที่ตกลงมาแล้วขังอยู่เรียก น้ำห้ง อย่างว่า ที่เลิ่กมาเล่าตื้นไปห้งบ่อนเขิน (ปัสเสนทิ) ฝนตกห้งไหลโฮมแต่บ่อนขุ่ม บ่อนใดสูงบ่ค้างโฮมห้งแต่บ่อนขุม ฝนตกห้งไหลโฮมโคกเท้อเล้อ บ่อนใดสูงเจ้อเก้อโฮมห้งหน้าหน่ายฝน (กลอน) คือคู่น้ำเลื่อนห้งบัวบ้างส่องใส (หน้าผาก). -
หี่
แปลว่า : ปกปิด คลุม ปกปิดเรื่องลับให้มิดชิดเรียก หี่ อัดลิ้นปี่หี่ลิ้นแคน ก็ว่า คลุมผ้า เรียก หี่ อย่างว่า คึดเมื่อคราวอิงเอื้อมผืนภรณ์โทมฮี่ ปางนั้น (ลึบ). -
อวย
แปลว่า : ให้พร อย่างว่า อย่าได้ถือเขาพุ้นเป็นใจมันบ่แม่น โทษเขามีท่อฟ้าอย่าจาต้านให้ป่วยการ เขาบ่อวยพรให้ทุนฮอนเบี้ยบาท มีแต่แถมโทษให้ยามเขาฮู้เมื่อลุน (ย่า). -
อ้อง
แปลว่า : เปลือกไม้เปลือยหรือเปลือกอะไรก็ได้เอามาเจาะรูทั้งสองข้าง ข้างละสองรูเอาเชือกร้อยเข้ากับแอกเวลาไถนาหรือคราดนา เรียก อ้องฮัดคอควาย เรียกผ้าคาดอกทารกว่า ผ้าอ้อง ผ้าเอี้ยม ก็ว่า. -
อ่อม
แปลว่า : ชื่อแกงชนิดหนึ่ง ใส่น้ำเพียงเล็กน้อย ใช้สำหรับจ้ำ เรียก อ่อม เช่น อ่อมปลา อ่อมกบ อ่อมเขียด อ่อมฮวก อย่างว่า คันชิเอาะอ่อมจ้ำอย่าได้ใส่น้ำหลาย มันชิใสแจงแลงบ่เป็นตาจ้ำ จ้ำแล้วจ้ำอย่าได้จุ่มลงเลิ่ก กะให้มันพอดีอย่าให้คุงคำเข้า (กลอน). -
อ้อม
แปลว่า : ห้อมล้อม อย่างว่า น้องมิ่งง้อมเสียชั่วในนา เสียคีงแพงตาวันค้อย แมนเฮืองอ้อมโฮเสียงทุกปาก เศิกใหญ่อ้อมหลังหน้าซู่ภาย (ฮุ่ง). -
อ้อมส้อม
แปลว่า : คับแคบ ไม่กว้าง เช่น สิ่งของที่กว้างแต่ทำให้แคบ เรียก อ้อมส้อม อย่างว่า เจ้าผู้แพรผืนกว้างปูมาให้มันเหลื่อม แต่เป็นหยัง สังมาเฮ็ดอ้อมส้อมแพงไว้นั่งผู้เดียว (ผญา). -
อ่อยห่อย
แปลว่า : หมด สิ้น เช่น ให้ทานหมด เรียก ให้ทานเกลี้ยงอ่อยห่อย กินหมดเรียก กินเกลี้ยงอ่อยห่อย อย่างว่า พอชิเอาลงตั้งทังเมืองเกลี้ยงอ่อยห่อย (ผาแดง) ไม่มีมลทิน บริสุทธิ ผุดผ่อง อย่างว่า จักได้อ่อยห่อยหน้ามาไว้อุ่นเฮือนแท้แล้ว (บ.). -
วาจา
แปลว่า : คำ คำกล่าว คำพูด (ป.ส.) อย่างว่า วาจาของผู้ชายนี้คือหีนหนักหมื่น ถิ้มใส่น้ำจมปิ้งบ่ติง (กลอน) ผ่อเห็นทักทั่นฟ้าซ้องซ่อเขียวนิล พุ้นเยอ ปุนคำควรค่อยจาจงต้าน ลินลินแล้ววอนวอนชาวแขก ชาวแขกพร้อมชาวบ้านชื่นบาน (ฮุ่ง).