ภาษาอีสานทั้งหมด 6601 - 6610 จาก 17431
-
ปิ่น
แปลว่า : ผินกลับมองดู อย่างว่า พ่อบ่เปื้องปิ่นหน้าคอยล้ำล่ำใผ แท้รือ (สังข์). -
ปิ่นแป้
แปลว่า : หมุนเวียน อย่างว่า คันว่านานหนีแท้ขุนมารชิมาฮอด มันจักจับปิ่นแป้เป็นเหมี้ยงเมื่อเย็น แท้แล้ว (สังข์) พูดสับปลับ เรียก เว้าปินแป้ อย่างว่า บ่ได้เว้าปิ่นแป้หลายลิ้นแง่งอน (ผาแดง). -
ปิ่นวิ่น
แปลว่า : หน้าที่จิ้มลิ้มพริ้มเพรา เรียก หน้าปิ่นวิ่น. -
ปี้
แปลว่า : บัตร ใบ ตั๋ว ใบเกิดเรียก ปี้ คนอีสานเมื่อได้ลูกแต่ละคนจะให้ผู้หลักผู้ใหญ่ตั้งชื่อให้และเขียนด้วยเหล็กจารใส่ใบลาน ม้วนเก็บลงในบั้งไม้ไผ่ เรียก บั้งปี้ หรือ บั้งชาตา และเก็บรักษาไว้เป็นของสำคัญ. -
ปี้
แปลว่า : คนที่มีร่างกายดำจนเหลื่อมเรียก ดำปี้ อย่างว่า เจ้าผู้กาดำปี้เทียมหงษ์มันชิค่องคือรือ เชื้อไพร่ฟ้าบ่สมเจ้าหน่อพระยา ดอกตี (ผญา). -
ปีก
แปลว่า : ข้าง ฝ่าย อย่างว่า ก้ำปีกซ้ายขุนเอกตางใจ (ขูลู). -
ปีฐะ
แปลว่า : ตั่ง ที่นั่ง เก้าอี้ ตั่งโบราณเรียก ตั่งอี้ อย่างว่า คันได้นั่งตั่งอี้อย่าฟ้าวเปิบใจหัว ย้านแต่มันพาพังสั่งกันบ่ทันแล้ว (ย่า). -
ปีดปลาย
แปลว่า : สุดท้าย ขอเป็นเมียน้อย เรียก ปีดปลาย อย่างว่า เอาเอื้อยไปแปลงเข้าแลงงายต้มสู่กินแม แม้นว่าเมียเจ้ายังอิ่นอ้อยชิเป็นน้อยปีดปลาย แท้แล้ว (สังข์). -
ปีดหลีด
แปลว่า : อาหารที่มีรสเปรี้ยวจัด เรียก ส้มปีดหลีด. -
ปีปาย
แปลว่า : พูด สั่ง สนทนา ปรึกษา อย่างว่า ใผบ่ปีปายต้านคำเพิงพอกล่าว เหมือนว่าชั้นส่ำเชื้อเชียงกว้างกว่าไกล ยิ่งแล้ว (สังข์) เม็งก็แหนพากย์ถ้อยถนอมกล่าวบาไท ปีปายเสียงสั่งความคนใช้ มึงจ่งไปทูลจ้าวจอมไตรตนอาจ บอกว่าเฮียมใคร่ได้บุญเกื้อเกิดเทียม ว่าเนอ (ฮุ่ง).