ประโยคสนทนาภาษาอีสาน 111 - 120 จาก 2286

คำว่า เพิ่น

ไปซอยเพิ่นถือของแน แปลว่า ไปช่วยเขาถือของหน่อย

ผิดกันเทือเดียวเป็นเพิ่น แปลว่า ทะเลาะผิดใจกันเพียงครั้งเดียวก็กลายเป็นคนอื่นไกล

คำว่า บ้าน

แลงนี้เฮาไปเบิ่งหมอลำอยู่บ้านหนองนาดีเนาะ แปลว่า เย็นนี้เราไปดูหมอลำที่มาแสดงที่หมู่บ้านหนองนาดีกันเถอะ

เพิ่นเป็นคนบ้านใด๋ แปลว่า เขาคนนั้นเป็นคนมาจากหมู่บ้านไหน

คำว่า เพ

เถียงนาถืกปลวกกินใกล้สิเพ แปลว่า กระท่อมโดนปลวกกินแทบจะพังลงมา

ใช้ของบ่รักษามันกะเพ แปลว่า ไม่ดูแลรักษาของใช้จะทำให้ชำรุดเสียหาย

คำว่า ฮ่าง

มอเตอร์ไซฮ่าง แปลว่า จักรยานยนต์เก่า ๆ

เฮ็ดดี ๆ มันสิฮ่าง แปลว่า ทำดี ๆ ระวังจะพังเสียหาย

คำว่า กร

1.)  มือ อย่างว่า เมื่อนั้นพุ่งพุ่งพร้อมทุกที่เฮียงกร ดากันทูลเทโวกล่าวกลอนการใช้นำคดีข้อขุนคอนคนขนาด ขึ้นขาบเจ้าจอมไท้พระยอดเมือง(สังข์)ค้อมว่าพระสั่งแล้วต้องตั้งต่อบารมี ทูลเทวาทั่วแดนดาเต้าพระกรกำไว้งาสารตัวประเสริฐ แล้วหยาดน้ำคันธีแก้วหลั่งลง (เวส-กลอน).

คำว่า กระโดง

เสาใบเรือเรียก เสากระโดง (ข.โกดง).

คำว่า กะ

กะได้ แปลว่า ก็ได้

เฮ็ดจังใด๋กะได้ แปลว่า ทำยังไงก็ได้

อ้ายกะยอมตายให้เจ้าได้คือกัน แปลว่า พี่ก็ยอมตายให้เธอได้เช่นกัน

คำว่า ก่างจ่าง

เจ้าไปยืนก่างจ่างอิหยังยุนั่น ฟ้าวมือถะแม้ แปลว่า เธอไปยืนจังก้าอะไรตรงนั้น รีบๆกลับบ้านได้แล้ว

คำว่า ไขว่

กำหนดไม่ได้ นับจำนวนไม่ถูก อย่างว่า  คอยลงพื้นคัวระนาตายไขว่ (เวส).

ไม้ล้มระเนระนาด เรียก ไม้ล้มไขว่ ไขว่ขีน ก็ว่า อย่างว่า ทวนทางท้าวสังข์ทองเทียวไต่ มีหมู่ไม้เลียนล้มไขว่ขีน (สังข์) มีเมืองขึ้นปกครองขีนไขว่ (เวส).

นั่งเอาขาข้างหนึ่งพาดขาอีกข้างหนึ่ง เรียก นั่งไขว่ห้าง.